Konwertuj curl na Wget

Wget to nieinteraktywne narzędzie wiersza poleceń do pobierania plików z sieci. Obsługuje HTTP, HTTPS i FTP, oferując funkcje rekurencyjnego pobierania, tworzenia kopii lustrzanych stron i wznawiania przerwanych transferów. Jest preinstalowany w większości systemów Linux/macOS. curl2code konwertuje polecenia curl na odpowiadającą im składnię Wget.

Wget świetnie radzi sobie z pobieraniem: rekurencyjne kopiowanie stron, wsparcie dla wznawiania i transfery w tle. curl jest bardziej wszechstronny: obsługuje więcej protokołów (ponad 25), ma lepsze możliwości żądań API i lepiej nadaje się do skryptów. Używaj Wget do pobierania/mirroringu, a curl do pracy z API. Zobacz także curl do HTTPie jako nowoczesną alternatywę.

Dla Basic auth: wget --user=user --password=pass url. Dla tokenów Bearer użyj --header='Authorization: Bearer token'. Wget obsługuje również plik .netrc do przechowywania danych: machine host login user password pass. Użyj --ask-password dla interaktywnego wprowadzania hasła.

Użyj wget --post-data='key=value&key2=value2' url dla danych formularza lub wget --post-file=data.json url dla zawartości pliku. Wget ma ograniczoną obsługę multipart w porównaniu do curl — dla złożonych wysyłek zalecany jest curl. curl2code konwertuje flagi -d na --post-data we Wget.

Sprawdź kody wyjścia Wget: 0 (sukces), 1 (ogólny błąd), 4 (błąd sieci), 8 (błąd serwera). Użyj --tries=3 dla automatycznych ponowień i --waitretry=5 dla odstępu między próbami. Wget domyślnie loguje błędy do stderr. Użyj -o logfile dla szczegółowego logowania.

Użyj wget -r -l 3 url, aby pobierać rekurencyjnie do 3 poziomów głębokości. Dodaj -np (no parent), aby pozostać w obrębie katalogu. -k konwertuje linki do przeglądania lokalnego, -p pobiera wszystkie zasoby strony. Dla mirroringu strony: wget --mirror -w 2 url. To główna przewaga Wget nad curl.

Limit czasu połączenia: --connect-timeout=10. Limit czasu odczytu: --read-timeout=30. Limit czasu DNS: --dns-timeout=5. Ponowienia: --tries=3 (domyślnie 20). Czas oczekiwania między próbami: --waitretry=5. Wget ma bardziej solidną logikę ponowień niż curl z wbudowanym wykładniczym wycofaniem.

Ustaw przez środowisko: export http_proxy=http://proxy:8080. Lub w ~/.wgetrc: http_proxy = http://proxy:8080. Z linii poleceń: wget -e use_proxy=yes -e http_proxy=proxy:8080 url. Dla wyjątków no-proxy: no_proxy = localhost,.internal. curl2code konwertuje flagi -x na konfigurację proxy Wget.

Użyj polecenia curl -X POST -d '{"key":"value"}' -H "Content-Type: application/json", a curl2code przekonwertuje je na format Wget: wget --post-data='{'key':'value'}' --header='Content-Type: application/json' url. Ciało JSON i nagłówek Content-Type są zachowane w danych wyjściowych. curl2code obsługuje zarówno JSON w linii, jak i odniesienia @file.json.

Podczas konwersji curl -H "Authorization: Bearer YOUR_TOKEN" URL za pomocą curl2code, token Bearer zostaje zachowany w formacie Wget: wget --header='Authorization: Bearer YOUR_TOKEN' url. Zarówno flagi -H "Authorization: Bearer ...", jak i flagi tokenów OAuth są wykrywane automatycznie.

Podczas konwersji curl -H "Content-Type: application/json" URL, curl2code generuje Content-Type w Wget jako: wget --header='Content-Type: application/json' url. Typowe typy to application/json, application/x-www-form-urlencoded oraz multipart/form-data. curl2code zachowuje dokładny Content-Type z oryginalnego polecenia curl.